حقیقت پشت آمارها: آیا واقعاً اُتیسم در حال گسترش است یا ما تازه داریم آن را میبینیم؟
نویسنده: تحریریه هفته بازار – ترجمه و اقتباس از منابع بینالمللی
در سالهای اخیر، افزایش نرخ اُتیسم در آمریکا به موضوعی داغ و بحثبرانگیز تبدیل شده است. طبق آمار CDC (مرکز کنترل بیماریهای آمریکا)، در سال ۲۰۲۵ تقریباً ۱ کودک از هر ۳۶ کودک در آمریکا مبتلا به اختلال طیف اُتیسم تشخیص داده میشود. این در حالی است که در دهه ۱۹۹۰، این آمار تنها ۱ در هر ۲۵۰۰ کودک بود.
اما دلیل این جهش آماری چیست؟ آیا واقعاً اُتیسم همهگیر شده؟ یا ما فقط در تشخیص و آگاهی بهتر عمل میکنیم؟
💡 روایت جنجالی یک پزشک: «من باعث افزایش شدم»
در مقالهای جنجالی که در رسانههای غربی بازتاب زیادی داشته، یک پزشک آمریکایی با عنوان «من دلیل بالا رفتن آمار اُتیسم هستم» اعتراف میکند که طی سالها، خودش و همکارانش به خاطر فشار سیستم آموزشی و والدین، اقدام به تجویز گسترده تشخیص اُتیسم و ADHD کردهاند؛ حتی برای کودکانی که صرفاً تفاوتهای خفیف رفتاری داشتند.
او مینویسد:
«میدانستم برخی از این کودکان فقط کمحوصله، منزوی یا بیشفعال هستند… اما سیستم به من یاد داده بود که بهجای ریشهیابی، برچسب بزنم. حالا با هر گزارش جدید از CDC، احساس گناه، مانند سایهای دنبالم میآید.»
📚 علم چه میگوید؟
برخلاف این نگاه تلخ و پرگناه، بسیاری از متخصصان معتقدند که افزایش آمار اُتیسم بیشتر به دلیل تعریف گستردهتر این اختلال، آگاهی بیشتر والدین و مربیان، و افزایش ابزارهای غربالگری است.
دکتر «مارک کارلسون»، روانشناس رشد در دانشگاه UCLA، میگوید:
«بسیاری از کودکانی که امروز تشخیص میگیرند، در دهههای گذشته با برچسبهایی مانند “بدرفتار”، “عجیب” یا “بیشازحد خجالتی” نادیده گرفته میشدند.»
او همچنین تأکید میکند که طیف اُتیسم، شامل درجات بسیار متنوعی از عملکرد است، و بسیاری از این کودکان در صورتی که حمایت و آموزش مناسب ببینند، میتوانند زندگی بسیار موفقی داشته باشند.
🧠 اُتیسم، تنوع عصبی یا بیماری؟
در سالهای اخیر، جنبشهایی در آمریکا و اروپا تلاش کردهاند اُتیسم را نه به عنوان «اختلال» بلکه به عنوان نوعی تفاوت عصبی (neurodiversity) معرفی کنند. از این منظر، مغز افراد اُتیستیک صرفاً به شکل متفاوتی با محیط تعامل میکند.
جنبش «Autistic Pride» یا «افتخار اُتیستیک» با شعارهایی چون:
«ما بیمار نیستیم، متفاوتیم»
در تلاش است تا نگاه جامعه به این گروه از افراد را تغییر دهد.
👨👩👧 والدین چه باید بکنند؟ راهکارهایی برای جامعه ایرانیتبار لسآنجلس
در جامعه ایرانی-آمریکایی، همچنان برچسبزنی منفی، ترس از “آبروریزی” یا ناآگاهی از حقوق آموزشی و درمانی، باعث میشود بسیاری از خانوادهها تا سالها از پذیرش یا پیگیری درمان کودکشان پرهیز کنند.
برای همین، اطلاعرسانی در رسانههایی مانند هفته بازار اهمیت ویژهای دارد.
پیشنهادات ما برای والدین:
- آموزش ببینید: دورههای رایگان UCLA برای والدین کودکان با نیاز ویژه در دسترس است.
- درمان را زود آغاز کنید: مداخله زودهنگام میتواند تفاوت بزرگی در رشد اجتماعی و گفتاری ایجاد کند.
- با مدارس همکاری کنید: قانون IDEA در آمریکا به کودکان دارای نیاز ویژه حق آموزش اختصاصی میدهد.
- به کودک برچسب نزنید: اُتیسم پایان مسیر نیست، بلکه دعوتی است برای شناخت عمیقتر.
