کارشناسان مسکن میگویند که یک قانون شهری لسآنجلس میتواند منطقه پاسیفیک پالیسید را به گنجاندن مسکن مقرونبهصرفه “affordable” برای جایگزینی ساختمانهای قدیمی و ساختمانهای جدید ملزم کند.
این الزام برای مالکانی خواهد بود که نتوانند ثابت کنند که آپارتمانهای آنها در پنج سال گذشته، مستاجر کمدرآمد داشته است. فرمان جدید «حمایت از ساکنان» یا Resident Protections Ordinance به زودی لازمالاجرا میشود.
این فرمان ایجاب میکند که در مناطق با پتانسیل بالا و متوسط، واحدهایی که تصور میشوند توسط خانوادههای با درآمد بالا اشغال شدهاند، با واحدهای مناسب برای خانوادههای کمدرآمد جایگزین شوند.
فرمان «حمایت از ساکنان» در مورد واحدهایی اعمال میشود که مشروط به نوعی کنترل اجاره یا قیمت از طریق دولت محلی خود هستند. در پاسیفیک پالیسید که یک منطقه با پتانسیل بالا است، تمام ساختمانهای آپارتمانی ساخته شده قبل از اکتبر 1978 مشمول مقررات کنترل اجاره شهر لسآنجلس هستند.
به این معنی که همه واحدها در چنین ساختمانهایی باید با واحدهای مقرونبهصرفه جایگزین شوند. برای ساختمانهای بعد از اکتبر 1978، مالکان باید بتوانند ثابت کنند که در پنج سال گذشته قبل از آتشسوزی، مستاجران با درآمد بالا داشتهاند.
در غیر این صورت شهرداری بهطور خودکار، جایگزینی مستاجران کمدرآمد را در دستور کار قرار میدهد. اگر همه واحدها در ساختمانهای تحت چارچوب «فرمان تثبیت اجاره» یا Rent Stabilization Ordinance با واحدهای مقرونبهصرفه برای خانوارهای کمدرآمد جایگزین شوند، اجارهبها حدود 2 هزار دلار در ماه خواهد بود.
برای واحدهایی در ساختمانهای جدیدتر و خارج از چارچوب «فرمان تثبیت اجاره» که باید برای خانوارهای چهارنفره کمدرآمد که تا حدود 50 هزار دلار در سال درآمد دارند، مقرونبهصرفه باشند؛ اجارهبها حدود 1300 دلار در ماه خواهد بود.
قبل از آتشسوزی، یک آپارتمان دو خوابه در بازار بین 4 هزار تا 5 هزار دلار در ماه هزینه داشت که به درآمد سالانه 160 هزار دلار برای خانوار نیاز داشت. این بدان معنی است که الزامات «فرمان حمایت از ساکنان» میتواند به طور قابل توجهی جمعیتشناسی منطقه را تغییر دهد.
جوزف کوهن، مدیر مؤسسه تولید مسکن لسآنجلس، در این باره گفت: طبق قانون حمایت از ساکنان، در اکثر موارد صاحبخانهها ملزم خواهند بود که آپارتمانهای سوخته شده در پاسیفیک پالیسید را با واحدهای مناسب برای مستاجران کمدرآمد جایگزین کنند.